Teej banner

रामले झैं चौध वर्ष वनवास जानुपर्‍यो भने के गर्नुहुन्छ ?

- साप्ताहिक संवाददाता

चैत्र २२, २०७३

 

वाइफाई चल्छ भने जान्छु, नत्र जान्नँ । गइयो भने पनि एक्लै कहाँ गइन्छ र ? रामले सीता र लक्ष्मण लगेजस्तै आफूलाई मन पर्ने मान्छे साथै लिएर जान्छु ।

इतु जोजिजु, गायिका

दुई दिनमै भ्याएर आउँछु अनि रामायण–टुको कथा सुरु हुन्छ ।

सुमी मोक्तान, अभिनेत्री

पहिलो एक वर्ष आउने १३ वर्षका लागि तयार हुन योग साधना गर्छु । चार वर्ष सुर साधना गर्छु । चार वर्ष विश्व संगीत र साहित्यको अध्ययन गर्छु । तीन वर्ष प्रशिक्षक भएर चेलाहरू उत्पादन गर्छु । बाँकी दुई वर्ष चेलाहरूमार्फत मेरो ज्ञान समाजमा फैलाउन लगाउँछु र आफूचाहिँ योग गर्छु अनि वनवास सकिएपछि समाजमा फर्किएर सांगीतिक खोजकर्ता योगगुरुका रूपमा आफुलाई अगाडि ल्याउँछु । अन्तिममा भोलिपल्ट बिहानै उठेर कस्तो राम्रो सपना देखिएछ भनेर मज्जाले हाँस्छु ।

मनोजराज शिवाकोटी, गायक

रामको जस्तो आज्ञाकारी कहाँ छु र म ? कलियुगको मान्छे, जसले मलाई वनवास पठाउन खोज्छ उसैलाई वनबास पठाइदिन्छु ।

निशान घिमिरे, भिजुअल एडिटर

एउटा ल्यापटप र डायरी लिएर जान्छु । डायरीमा मेरो जंगल यात्राका बारेमा टिपोट गर्छु र ल्यापटपमा पुस्तक लेख्छु । उताबाट फर्किएपछि त्यही पुस्तक प्रकाशन गरेर चर्चित हुन्छु ।

सञ्जीव खत्री, पाकशास्त्री

जंगलमै रिसोर्ट खोल्छु ।

प्रल्हाद बोगटी, संगीतकार

मोबाइल र वाइफाई हुनुपर्छ, १४ वर्ष त के सधैं बस्न सकिन्छ ।

सुजन सुवेदी, फेसन व्यवसायी

रामले वनवासमा सीतालाई लगेझैं राम्री गर्लफ्रेन्ड पनि साथमा लान पाए १४ वर्ष मात्र किन ? २८ वर्ष नै बसिन्थ्यो नि ।

गजित विष्ट, अभिनेता

हरेक वर्ष जंगल फेस्टिभलको आयोजना गर्ने थिएँ ।

सोभित बस्याल, इभेन्ट आयोजक

सीतालाई सँगै लिएर हिंड्नुपर्ला । जंगलमा सिकार गर्न जाँदा रावणले छल गरेर भगाउला भन्ने पो डर छ । बरु जान्न होस् ।

नवनीतराज प्रधान, अभिनेता

आफूलाई त जहाँ भए पनि रमाइलो गर्नुपर्छ, जंगल होस् वा घर । भएजति बेस्ट फ्रेन्डलाई लिएर जान्थें । हरेक दिन सिकार खेलेर बारबिक्यू पार्टी गर्थें ।

सुजना ढकाल, मोडल

सीताझैं श्रीमती पनि पछि लागे त गज्जबै हुने थियो ।

निराजन लुइँटेल, इभेन्ट आयोजक

जंगलका जनावर तथा आदिवासीहरूका लागि क्युज सिनेमा हल खोल्थें ।

सुमित मैनाली, प्रदर्शक

वनवासको १४ वर्षमा गीत–संगीत तथा साहित्य क्षेत्र अनि देशलाई मार्गनिर्देश गर्ने एउटा नौलो अनि महत्वपूर्ण गीतिग्रन्थ (महाकाव्य) पूरा गर्ने थिएँ ।

डिपी खनाल, गीतकार

सर्प र अन्य जीवजन्तुको वृत्तचित्र बनाउँथें । फर्केर डिस्कभरी, एनिमल प्लानेट वा नेसनल जोग्राफीजस्ता च्यानललाई बेच्ने थिएँ ।

कमल प्यासी देवकोटा, रंगकर्मी

स्वर्गवासी नै भइन्थ्यो नि । इन्टरनेट, पार्टी, परिवार, साथीभाइ सबै नभएपछि त्यसै स्वर्गवासी भैहालिन्छ नि ।

सोनाम पाख्रिन, भिजे/मोडल

म त खुसी हुँदै जान्थे । आखिर यहाँको अवस्था कंक्रिटको जंगलमा बसेजस्तै त छ । धूवाँ, धूलो, अभाव, बेरोजगारीभन्दा टाढा त भइन्छ । बरु त्यो १४ वर्षमा जंगललाई नेताहरू बस्न लायक बनाउँछु ।

सन्दीप पोखरेल, मिस्टर नेपाल

त्यस्तो गोल्डेन चान्स त के मिल्ला र कलियुगमा ? सीता पनि साथमै हुन्छिन् । त्यही निहुँमा रामले रावणलाई सक्नुपरेको थियो । अहिले त जताततै रावण भेटिन्छन् । जिन्दगी त रावणहरूलाई सिध्याउँदैमा बित्छ ।

सुरेश थापा, दर्शने

राम पनि सीता नजाने भएकी भए कहाँ जान्थे होला र ? म त झन् जंगलमा टन्नै कलियुगे सीताहरूलाई लगेर डिजे पार्टी गर्न पाए मात्र जान्छु ।

डिजे तामा

राम त धेरै भाग्यमानी, उनी वनवास होइन हनिमुन गएका हुन् । संसारमा राम्री श्रीमती अनि बडीगार्डमा लक्ष्मणजस्तो बलशाली भाइ साथमा भए के चाहियो ? म त आफ्नो १२ वर्षे वनवासमा एक्लै थिएँ । मजस्ता धेरै नेपाली अहिले पनि वनवासमा छन् ।

माधव वाग्ले, चलचित्र निर्माता

जंगलको राजा सिंहलाई साथी बनाउँछु र जंगलको प्रधानमन्त्री भएर बस्छु ।

बादल प्रसाईं, गायक

रामले श्रीमती लिएर गएका थिए, म एक्लै जान्छु ।

सावित्री केसी, चलचित्र निर्देशक

ट्राभलिङ टु जंगल फोर्टिन इयर्स भनेर स्टाटस लेख्थेँ । जानैपर्ने भएपछि के गर्नु त अब ?

कुशल पाण्डे, अभिनेता

सँगै गएका सीता र लक्ष्मण, उतै भेटिने हनुमान, सुग्रीव, बाली, जाम्बोवानहरूलाई भेला गरेर नाटक निर्देशन गर्थें । राम गएको वनमा त हरेक जीवजन्तु मानिससरह नै सोच्न र बोल्न सक्छन् क्यार, त्यसैले दर्शकको अभाव पनि हुँदैन ।

केदार श्रेष्ठ, रंगकर्मी

सीताझैं कोही साथै हुन्छिन् कि हुन्नन्, सबै कुरा त्यसमै भर पर्छ । लक्ष्मण जस्तो कोही नभए पनि हुन्छ ।

अशेष अधिकारी, सञ्चारकर्मी

म त जान्नँ । यतै चलचित्र बनाउन छाडेर को जान्छ वनवास ? बरु मेरो साटो तपाईं नै जानुस् ।

अर्जुनकुमार, चलचित्र निर्माता

रमाइलो हुने थियो । काठमाडौंको कोलाहल र प्रदूषणबाट मुक्त त भइन्थ्यो ।

अर्जुन अधिकारी, म्युजिक भिडियो निर्देशक

म त यो देशको हालत देखेर आत्तिएको छु, खुसी हुँदै जान्थें । मेरो स्याङ्जाको घर पारी दुईपाखे वन छ । त्यहीं गएर बस्थे । गीत गाएर नि पैसो कमाउन सकिएन, बरु त्यतै आनन्द हुने थियो ।

पशुपति शर्मा, गायक

 

प्रकाशित :चैत्र २२, २०७३

तपाईको प्रतिक्रिया

कमेन्टको लागि यहाँ click गर्नुहोस्

फेसबूक कमेन्ट गर्नुहोस्

फेसबूक छैन? यो फारम प्रयोग गर्नुहोस्