आमा र ऐश्वर्य राय

- भूपिन

भाद्र ७, २०७२

ऐश्वर्य रायले विश्व सुन्दरीको मुकुट पहिरिँदा

मेरी आमा बुढी भैसकेकी थिइन्

तर मलाई लाग्थ्यो–

मेरी आमा ऐश्वर्य राय भन्दा धेरै सुन्दरी छिन् ।

अहिले आमाको अनुहार चाउरिएर

बनेकोछ धाँजा फाटेको खेतजस्तो ।

आमाको कपाल फुलेर

भएकोछ सेताम्य काँसघारीजस्तो ।

ढाड कुप्रिएर

भएकोछ झोलुङ्गे पुल

खुट्टा फुलेर भएकाछन् पाउरोटी

तर अझै पनि

उनी नै हुन् विश्व सुन्दरी ।

गाउँका रत्यौलीहरूमा

फन्फनी नााचिन् आमा बौलाहा पिठो खाएर ।

दौतरीहरूसंग छिल्लिइन्

र पुरुषले बनाएका नियमहरूको मजाक उडाइन् ।

आमाको नाँच

थिएन माधुरी दिक्षितको जस्तो लचकदार

थिएन साकिराको जस्तो कामोत्तेजक ।

तर त्यसको सौन्दर्य मौलिक थियो ।

आमाको नाँचमा

थोरै स्मृतिदंश

र धेरै गुम्फनको विष्फोटन थियो ।

मेरी आमा

खेलिनन् कुनै सिनेमामा नायिका भएर

खेलिनन् कुनै विज्ञापनमा मोडेल भएर ।

मेरी आमाको रौचिरा पनि

बेच्न सकेन

आइमाइलाई सेक्स टोय सम्झिने

नाफाखोर र कामुक बजारले ।

मेरी आमाले लगाइनन्

विकनी वा स्विमसुट

र सुन्दरता बेचेर बनिनन् ‘सेलीब्रेटी’ ।

भइनन् उनी कतै ‘टक अफ द टाउन’ ।

डाँका र हत्याराहरूको चर्चा हुँदा

कुनै मेडियाले लेखेन मेरी आमाको असलपनको कथा ।

टिभीमा लाइभ हेर्दैछु

विश्व सुन्दरी प्रतियोगिताको नयाा सस्करण ।

कुनै स्टार होटेलको अत्याधुनिक हलमा

नाफाखोर इरिक मोर्लेको पछिल्लो अवतार

कामुक प्रश्न सोध्दैछ युवतीहरुलाई ।

अब त्यसको नक्कली उत्तर दिएपछि

घोषित हुानेछिन् कुनै तरुनी

यस वर्षको विश्व सुन्दरी ।

अब म टिभी बन्द गर्छु

र आमालाई भेट्न गाउँ जान्छु ।

प्रकाशित :भाद्र ७, २०७२

तपाईको प्रतिक्रिया

कमेन्टको लागि यहाँ click गर्नुहोस्

फेसबूक कमेन्ट गर्नुहोस्

फेसबूक छैन? यो फारम प्रयोग गर्नुहोस्