युवा मन

मान्छेको भूमिका

सुविन भट्टराई, फाल्गुन ९, २०७३

भन्थे शेक्सपियरले, संसार एउटा रंगशाला हो र सारा मानिस नाट्यकर्मी हुन् । मान्छे हरेक क्षण हरेक ठाउँमा आफूभन्दा पनि आफूले निर्वाह गर्नुपर्ने चरित्र बोकेर हिँडिरहेछ र क्रमश: निर्वाह गरिरहेछ आफ्नो भूमिका । पुरा पढ्नुहोस्

के त्यो प्रेम थियो ?

सुविन भट्टराई, फाल्गुन ३, २०७३

उहिल्यै, धेरै पहिल्यै, तिम्रो छेउमा एउटा छेउ बनाएर, तिम्रा अघिल्तिर मरञ्च्याँसे हाँसो हाँस्दै, तिमीसित नजिकिन खोज्नु, के त्यो प्रेम थियो ? तिमीले छुटाएका बसहरू मैले पनि जानीजानी छुटाउनु, के त्यो पनि प्रेम थियो ? पुरा पढ्नुहोस्

के त्यो प्रेम थियो ?

सुविन भट्टराई, माघ २९, २०७३

उहिल्यै, धेरै पहिल्यै, तिम्रो छेउमा एउटा छेउ बनाएर, तिम्रा अघिल्तिर मरञ्च्याँसे हाँसो हाँस्दै, तिमीसित नजिकिन खोज्नु, के त्यो प्रेम थियो ? तिमीले छुटाएका बसहरू मैले पनि जानीजानी छुटाउनु, के त्यो पनि प्रेम थियो ? पुरा पढ्नुहोस्

बानी

सुविन भट्टराई, माघ १६, २०७३

केही कुरा चाहनु र त्यही कुरा पाउनुबीचमा असंख्य अग्ला पहाड उक्लिनु अनि झर्नुजत्तिकै समय र मेहनतको आवश्यकता हुन्छ । केही कुरा चाहनु र त्यही कुरा पाउनुबीचमा धेरै खोला तर्नुको ऊर्जा र दूरी हुन्छ । केही कुरा चाहनु र त्यही कुरा पाउनुबीच ग्रीष्म र शिशिरबीचको समय व्यतीत हुनुजत्तिकै समय व्यय हुन सक्छ । पुरा पढ्नुहोस्

जाडो, बा र म

सुविन भट्टराई, माघ १, २०७३

बा झिसमिसेमै उठेर टोललाई सेलरोटीझैँ एक फन्को मारेर घर आइपुग्नुहुन्छ । म दुई–दुईवटा सिरक खापेर मस्त सुतिरहेको हुन्छु । बाले दोस्रो चिया पिउने क्रममा म आँखा मिच्दै ब्रसमा टुथपेस्ट हालेर ‘आच्छु’ भन्दै बाथरुम पस्छु । पुरा पढ्नुहोस्

सरी यार !

सुविन भट्टराई, पुस २४, २०७३

हामी अक्सर अरूले चाहिँ यी र यस्ता दायित्व बोध गरिदिऊन् भन्ने आशा राख्छौँ तर आफू चाहिँ झन्झट र हतारका कारण न्यूनतम मानवीय दायित्वबाट विमुख हुन्छौँ । अरूचाहिँ आफ्नो काम आउन् भन्ने आशा राख्छौँ, आफू भने अरुका लागि एउटा निराशाबाहेक केही बन्न जानेका हुँदैनौं । पुरा पढ्नुहोस्

प्रेमको हिसाब–किताब

सुविन भट्टराई, पुस १२, २०७३

मेरो पछिल्लो कृति मनसुनमा एउटा पंक्ति थियो— ‘के यो जरुरी छ जसलाई प्रेम गरिन्छ उसले पनि आफूलाई प्रेम गरोस् ?’मैले यो कुरा प्रश्नका रूपमा मेरा प्रिय पाठकहरूसमक्ष राखेँ । जवाफ बाँडिएर आयो, तैपनि धेरैको जवाफ थियो, ‘एकदमै जरुरी छ । पुरा पढ्नुहोस्

मान्छे थरीथरीका

सुविन भट्टराई, पुस ६, २०७३

साँझ झमक्कै भैसकेको थियो । बानेश्वरबाट एउटा जरुरी काम सकेर घरतिर फर्कंदै थियौँ, कपन । म गाडी चलाइरहेको थिएँ । पुरा पढ्नुहोस्

अभावले जोडेको सम्बन्ध

सुविन भट्टराई, मंसिर २९, २०७३

म ती दिनहरूमा अप्ठेरोमै थिएँ । आर्थिक रूपमा । तिनै अप्ठेरा दिनहरूमा मसित एक जना साथीले रिन मागिदिए । जोगीको घरमा संन्यासी पाहुना भनेझैँ स्थिति पैदा भयो । म आफैँ समस्यामा थिएँ । मैले ढिला गरिनँ उनलाई यो सुनाउन । पुरा पढ्नुहोस्

दुई व्यक्तित्व, एक निचोड

सुविन भट्टराई, मंसिर १७, २०७३

ऊ मान्छे मात्र सानो थियो, तर उसका सपना ठूला थिए । ठूलो गायक हुने । नाम कमाउने । देश विदेश डुल्ने । अटोग्राफ दिने । अलिअलि त गाउँथ्यो पनि । उसको स्कुलमा राम्रो गाउने दुई जना सिनियर थिए । ऊ सात क्लासमा पढ्दा ती दुवै दसमा पढ्थे । पुरा पढ्नुहोस्

दु:ख बाँड्ने मान्छे

सुबिन भट्टराई, मंसिर ५, २०७३

सोचिल्याउँदा मलाई लाग्यो त्यही चिज बदनाम हुन्छ, जुन चिजको धेरै ठूलो नाम हुन्छ । यो सम्बन्धको नाम पनि छ र त बदनाम पनि छ । यो सम्बन्ध अपरिहार्य छ, अनिवार्य पनि छ । यही सम्बन्ध, जहाँ खुसीका भाव पनि छ, मनमुटाव पनि छ । हो यहाँ उतारचढाव धेरै छ । पुरा पढ्नुहोस्