युवा मन

दु:खको मूल्य

सुविन भट्टराई, असार २, २०७५

दु:खको अस्तित्व देखेर नै सिद्धार्थ गौतम बुद्ध भए । हरदु:ख विष होइन । हर दु:ख दुस्मन पनि हुँदैन । हरदु:खले सधैँ दु:ख दिँदैन । दु:ख सधैँ हाम्रो यात्राको अवरोध बनेर आउने पनि होइन । हर दु:खका बादलले आँसुको वृष्टि गराउने पनि होइन । दु:ख पनि क्षणभङ्गुर हो, सुखजस्तै । मानिसको जीवनमा हरेक दु:खको पनि आयु हुन्छ, सुखको जस्तै । पुरा पढ्नुहोस्

बदलिँदो समाज र परिवर्तित नेपाली जीवनशैली

जीवन अधिकारी, जेष्ठ २०, २०७५

कोदोलाई नेपाली समाजमा कुअन्नका रूपमा हेरिन्छ । विदेशीहरूले यसलाई फाइबर र भिटामिनको मुख्य स्रोत माने पनि हामीकहाँ भने यसको झोल तन्नेरीहरूको सोमरस र छोक्राचाहिँ बंगुरको आहारका रूपमा प्रयोग हुन्छ । भटमास भने तेल बनाउन अनि कोदोको झोल पिउनेहरूको सितनका रूपमा प्रयोग हुन्छ । पुरा पढ्नुहोस्

घर पुर्‍याउने माइक्रो

सुविन भट्टराई, जेष्ठ १३, २०७५

बस्दा कतिको झोला समातिदिएँ, उठ्दा कतिले मेरो झोला समातिदिए । कसैले सानो चिनजानका भरमा भाडा तिरिदिए । कसैको भाडा तिर्नका पीरले चिनेको पनि नचिन्यै गरे । यात्राका क्रममा सुनेका अपरिचित कतिपय बकबक मलाई प्रिय छन् । पुरा पढ्नुहोस्

चप्पलको कथा

सुविन भट्टराई, जेष्ठ ९, २०७५

हजुरबाले सुनाइरहेको चप्पलको कथा सकियो । मैले कथा खासै बुझिनँ । बुझ्ने मेरो उमेर पनि थिएन, तर कथा भने मेरो मस्तिष्कमा छापिएर बसेको थियो । हजुरबासित कैयौँ भेट भए पनि सोध्ने मेलो पाएको थिइनँ । घर पुग्दा हजुरबा बूढो खोकी खोक्दै आफ्नै कोठाको खाटमा पल्टिरहनुभएको थियो । त्यो दिन मैले हजुरबालाई भनेँ, ‘हजुरबा त्यो चप्पलको कथा मैले केही बुझेको थिइँन ।’ पुरा पढ्नुहोस्

सपना, पोल्यान्ड र दिल्ली

प्रदीप सुवेदी, जेष्ठ ३, २०७५

केही युवा देश बन्नेमा आशावादी देखिए त केही पुरानो पुस्ताका नेता नहटेसम्म केही हुँदैन भन्ने निष्कर्षमा पाइए । दूरदर्शिताको कुरा उठ्यो । सायद यो बाटोको विकल्प निर्माण भएपछि भत्काएको भए– यस्तै–यस्तै प्रहार राजनीति र राजनीति गर्नेहरूप्रति भैरहे । गुनासा, हाँसो–मजाकको यात्रा सुनौली बोर्डरमा केही समय सुरक्षा जाँचका लागि रोकियो । अलिअलि दुव्र्यहार सहनु त सामान्य हो । पुरा पढ्नुहोस्

कोही अरूजस्तै

सुविन भट्टराई, वैशाख ३०, २०७५

मान्छे सबैभन्दा सुन्दर आफ्नै रूपमा हुन्छ । मान्छेको बौद्धिकता मौलिकतामा झल्कन्छ । ऊ त्यही परिचय चाहन्छ जो उसको नितान्त निजी होस् । फलानाको छोरा, फलानाकी श्रीमती, अथवा फलानाजस्तो भनेर अरूको परिचयको पुछारमा घुस्रिनुभन्दा आफ्नै परिचयको सिङ्गो र सगल्ती अस्तित्वमा रमाउन चाहन्छ मान्छे, तर यो सबका लागि मानिसले आफूलाई आफैँजस्तोमात्र बनाउनुपर्छ । पुरा पढ्नुहोस्

डर

सुविन भट्टराई, वैशाख १५, २०७५

डर, हिँड्दाहिँड्दै ठेस लागेर लडिन्छ कि भन्ने । डर, लडेर उठ्न सकिन्न कि भन्ने । डर, उठेर हिँड्न सकिन्न कि भन्ने । डर, हिँड्न सके पनि कसैलाई उछिन्न सकिन्न कि भन्ने । डर, एकपटक उछिने पनि, सधैँभरि उछिनिरहन सकिन्न कि भन्ने । पुरा पढ्नुहोस्

हर कोहीको समय

सुविन भट्टराई, चैत्र २२, २०७४

घडीको सुई र काँटा सबैका लागि एउटै अंकमा घुमे पनि जरुरी छैन कि हर मानिसको समय एउटै होस्, उस्तै होस् । जरुरी छैन कि हर मानिसका भाव एकैनासका हुन्, स्वभाव एकैनासका हुन् । एउटा हिक्क–हिक्कमा हुँदा अर्को खित्कैखित्कामा हुन सक्छ । एउटा गुनगुनाइरहेका बेला अर्को सुँकसुँकाइरहेको हुन सक्छ । पुरा पढ्नुहोस्

प्रधानमन्त्रीलाई चिठी

सुविन भट्टराई, चैत्र १२, २०७४

मेरो फोक्सोले एक मुठ्ठी स्वच्छ सास मागेको छ, त्यति त सक्नुहुन्छ नि प्रधानमन्त्रीज्यू ! रोगै थाहा नपाई हजारौँ पर्ने औषधी दिने नाफाखोर डाक्टरहरूको लाइसेन्स खारेज गर्न त सक्नुहोला । देशमा स्तरीय सडक र अति आवश्यक नियम नहुँदा बर्सेनि त्रिशूलीमा खसेर मर्नेहरूका आफन्तको आँसु त्रिशूलीजत्तिकै बगिसक्यो । अब त्यहाँ अरू आँसु नथपियोस् । यो नसक्ने पनि कुरा हुन्छ नि ? पुरा पढ्नुहोस्

सिग्रेटजस्तै जिन्दगी

नवीन प्यासी, चैत्र ६, २०७४

सिग्रेट तान्न भुलेछु । आधा यतिकै सकिएछ, जिन्दगीजस्तै । सल्किएपछि केही नगरे पनि यत्तिकै सकिने । सिग्रेटप्रति दया जागेर आयो । बिचरा, बेअर्थ सकिइरहेछ । मायाले ओठमा राखे र लामो पफ तानिदिएँ । सकिन्छु भनेर थाहा हुँदाहुँदै पनि ऊ यति खुसी भयो कि उसले एउटा चहकिलो मुस्कानको फोहोरा मिल्कायो । पुरा पढ्नुहोस्

बहाना

सुविन भट्टराई, फाल्गुन २९, २०७४

अक्सर मानिसको जिन्दगी बहानामै अल्झन्छ । बहाना ठूल्ठूला चट्टानका । बहाना ठिक्कका ढुंगामूढाका । बहाना गिट्टी र बालुवाजत्रा पनि । बहानाका साना–ठूला ढिस्काहरू । बहाना समथर अनि उबडखाबड पनि । बहाना आकारसहितका । बहाना बिनाआकारका पनि । पुरा पढ्नुहोस्