सुविन भट्टराईका लेखहरु
बा झिसमिसेमै उठेर टोललाई सेलरोटीझैँ एक फन्को मारेर घर आइपुग्नुहुन्छ । म दुई–दुईवटा सिरक खापेर मस्त सुतिरहेको हुन्छु । बाले दोस्रो चिया पिउने क्रममा म आँखा मिच्दै ब्रसमा टुथपेस्ट हालेर ‘आच्छु’ भन्दै बाथरुम पस्छु ।
पुरा पढ्नुहोस्
हामी अक्सर अरूले चाहिँ यी र यस्ता दायित्व बोध गरिदिऊन् भन्ने आशा राख्छौँ तर आफू चाहिँ झन्झट र हतारका कारण न्यूनतम मानवीय दायित्वबाट विमुख हुन्छौँ । अरूचाहिँ आफ्नो काम आउन् भन्ने आशा राख्छौँ, आफू भने अरुका लागि एउटा निराशाबाहेक केही बन्न जानेका हुँदैनौं ।
पुरा पढ्नुहोस्
मेरो पछिल्लो कृति मनसुनमा एउटा पंक्ति थियो— ‘के यो जरुरी छ जसलाई प्रेम गरिन्छ उसले पनि आफूलाई प्रेम गरोस् ?’मैले यो कुरा प्रश्नका रूपमा मेरा प्रिय पाठकहरूसमक्ष राखेँ । जवाफ बाँडिएर आयो, तैपनि धेरैको जवाफ थियो, ‘एकदमै जरुरी छ ।
पुरा पढ्नुहोस्
साँझ झमक्कै भैसकेको थियो । बानेश्वरबाट एउटा जरुरी काम सकेर घरतिर फर्कंदै थियौँ, कपन । म गाडी चलाइरहेको थिएँ ।
पुरा पढ्नुहोस्
म ती दिनहरूमा अप्ठेरोमै थिएँ । आर्थिक रूपमा । तिनै अप्ठेरा दिनहरूमा मसित एक जना साथीले रिन मागिदिए । जोगीको घरमा संन्यासी पाहुना भनेझैँ स्थिति पैदा भयो । म आफैँ समस्यामा थिएँ । मैले ढिला गरिनँ उनलाई यो सुनाउन ।
पुरा पढ्नुहोस्
केही लेख्छु, चित्त बुझ्दैन । अलिक राम्रो लेखौँ भन्ने लाग्छ अनि मेटिदिन्छु अनि फेरि अर्को लेख्छु । त्यो अघिकै राम्रो थियो, बेकार फालेँ भनेर पछुतो लाग्छ । रातो पहिरन किनेर ल्याउँछु, पहेँलो किन किनिनँ भन्ने लाग्छ । पहेँलो किने रातै ठीक थियो भन्ने लाग्छ ।
पुरा पढ्नुहोस्