डुबाएर मेरो धन्दा मुटुभित्रै टोक्यौ किन 
उज्यालो त कहाँ बिक्छ रात बेच्न रोक्यौ किन ?

मात लाग्थ्यो जिन्दगीको मैनबत्ती जलेसरि
देश गुना भेष हुन्छ सदाचार खोक्यौ किन ?

पर्खिरा’थें मलाई बोक्ने हिम्मतिलो काँध यहाँ    
जोरी खोज्दै फेरि आज गोर्खेलौरी ठोक्यौ किन ?

दलाली चै नभन है अड्डा, छापा किनेको छु
अँध्यारोको सिन्डिकेटमा मूल्य आफैं तोक्यौ किन 

गाह्रो भयो बाँच्न अब लुटको राज सकिएछ 
‘कुलमान’ सधैं तिम्ले इमान यो बोक्यौ किन ?

त्रिपुरासुन्दरी गाउँपालिका– ७, धादिङ